The population of Thailand is 71.86 million people based on 2024 UN figures. This places Thailand 20th globally in terms of population size, between Germany (19th) and the UK (21st). According to CIA figures, 97.5% of this population is ethnically Thai, 1.3% are Burmese, and the rest are a mix of other nationalities. 


52% of the total population reside in urban areas with the capital of Bangkok hosting 11.07 million people in 2023. Overall, Thai population density is 141 people per square kilometer. 
Thailand’s population growth rate reached a peak in 1965 at 3.09% yearly. Since then, the country’s rate of growth has slowly declined and was at 0.15% in 2023 with the median age at 40.2 years. The population is expected to peak at 72.1 million people in 2029 before it starts declining the next year.

Thailand’s Private Consumption Index (CPI) was at 153.16 as of January 2024. This number has steadily increased over the years, indicating a healthy economy with a strong consumer base. Total consumer spending in the Land of Smiles was 1.64 trillion baht in the fourth quarter of 2023.


Alongside tourism, the World Bank expects Thailand’s private consumption to continue driving economic growth in the country. Per capita household consumption increased by 8.1% from 2021 to 2022 and car sales – another important consumption metric – were up by 2.4% from January 2023 to 2024. 


In spite of the rise in consumer spending, living in Thailand is still relatively cheap compared to other nations around the globe. Monthly costs excluding rent for a single person on average in Thailand are $568.4 compared to $1,170.5 in the US, $1,034.1 in Germany, and $858 in Japan. That number increases slightly for the capital of Bangkok at $640.8 per month, which is still well below the other countries.

นักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาเยือนประเทศไทยในปี 2566 มียอดรวมกว่า 28 ล้านคน ในบรรดานักท่องเที่ยวเหล่านี้ ประเทศที่ติดอันดับ 5 อันดับแรกได้แก่:

• มาเลเซีย (4.5 ล้านคน)
• จีน (3.5 ล้านคน)
• เกาหลีใต้ (1.7 ล้านคน)
• อินเดีย (1.6 ล้านคน)
• รัสเซีย (1.5 ล้านคน)

ยอดการท่องเที่ยวปี 2566 เพิ่มขึ้นจากจำนวนนักท่องเที่ยว 11.8 ล้านคนในประเทศไทยในปี 2565 แต่ยังน้อยกว่าจำนวนนักท่องเที่ยว 39.9 ล้านคนที่เข้ามาในปี 2562 ก่อนเกิดโรคระบาด ในปีนั้น การท่องเที่ยวมีส่วนทำให้ GDP ของไทยมีมูลค่าถึง 117.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นร้อยละ 21.9 โดยรวม

กิจกรรมด้านอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยเป็นไปตามแนวโน้มของตลาดการเงินในวงกว้าง โดยตามหลังวิกฤตการเงินในปี 2551 รัฐประหารของไทยในปี 2557 และล่าสุดคือการแพร่ระบาดของโควิด ธุรกรรมที่ดินและอาคารทั้งหมดลดลง 29% ในปี 2565 แต่ในปี 2566 ตัวเลขเหล่านั้น ดีขึ้น 26% มูลค่ารวม 22.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

การประเมินราคาที่ดินในประเทศไทย เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในปี 2566 โดยราคาบ้านเดี่ยวเติบโต 3.6% ในไตรมาสที่สามของปี 2566 เฉพาะในกรุงเทพฯ เพียงแห่งเดียว ราคาบ้านเพิ่มขึ้น 4.1% ราคาคอนโดเพิ่มขึ้น 4.8% ราคาทาวน์เฮาส์เพิ่มขึ้น 3.7% และราคาที่ดินก็เพิ่มขึ้น 3.8%

ยอดจดทะเบียนคอนโดมิเนียมลดลง 25.8% เหลือ 22,482 ยูนิตในกรุงเทพฯ และ 32.2% เหลือ 9,867 ยูนิตในจังหวัดอื่นๆ ของประเทศไทย ยอดจดทะเบียนคอนโดโดยรวมลดลง 27.9%

อัตราผลตอบแทนค่าเช่าในกรุงเทพฯ อยู่ที่ 5.79% ณ สิ้นปี 2566 ในขณะที่ตลาดระดับหรูให้ผลตอบแทน 2.19-9.52% ขึ้นอยู่กับขนาดและทำเลที่ตั้งของอสังหาริมทรัพย์

ใบอนุญาตพัฒนาที่ดินในประเทศไทยเพื่อที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นในปี 2566 เป็น 140,752 ยูนิตตามข้อมูลของธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งเพิ่มขึ้นเกือบ 70% จากใบอนุญาตที่อยู่อาศัย 83,061 ใบในปี 2565 ใบอนุญาตการพัฒนาในกรุงเทพฯ เพิ่มขึ้น 25%

แม้ว่าใบอนุญาตพัฒนาที่ดินจะจำนวนเพิ่มขึ้น แต่หน่วยที่อยู่อาศัยใหม่ๆลดลง 5.8% ในช่วง 10 เดือนแรกของปี 2566 ซึ่งรวมถึงบ้านที่เพิ่มขึ้น 37.4% ที่อยู่อาศัยสร้างเองเพิ่มขึ้น 30.7% และคอนโดมิเนียมที่ลดลง 47.1%. ของ คอนโดล่าสุดเปิดตัวในกรุงเทพฯหลายโครงการเป็นคอนโดหรู

นับตั้งแต่การลดลงซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับวิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2551 ใบอนุญาตพัฒนาที่ดินค่อนข้างคงที่ โดยทั่วไปใบอนุญาตที่อยู่อาศัยใหม่จะอยู่ที่ประมาณ 70-90,000 ใบตั้งแต่นั้นมา โดยลดลงจากผลกระทบของการแพร่ระบาดโควิด เป็น 61,804 ใบ ในปี 2564

รายได้ของรัฐบาลไทยจากแหล่งภาษีและที่ไม่ใช่ภาษีในปี 2564 อยู่ที่ 3.2 ล้านล้านบาท ตามข้อมูลของ OECD (องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา) ในจำนวน 3.2 ล้านล้านบาทนั้น 2.6 ล้านล้านเป็นรายได้ภาษีจากแหล่งต่างๆ เช่น ภาษีสินค้าและบริการ (1.5 ล้านล้าน) ทรัพย์สิน (35.8 พันล้าน) และภาษีที่เกิดขึ้นซ้ำสำหรับอสังหาริมทรัพย์ (5.4 พันล้าน) รายได้ที่ไม่ใช่ภาษีมาจากแหล่งต่างๆ เช่น ค่าเช่า ค่าสิทธิ และการจ่ายดอกเบี้ย

สถิติของธนาคารโลกระบุว่าตั้งแต่ปี 2543-2564 โดยเฉลี่ย 15% ของ เศรษฐกิจไทย ทั้งหมด GDP รายปีมาจากรายได้จากภาษี รายได้แตะจุดสูงสุดที่ 17% ของ GDP ในปี 2556

อัตราการจ้างงานของประเทศไทยอยู่ที่ 98.3% ในปี 2565 และในช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมามีความมั่นคงมาก จากจำนวน 58.62 ล้านคนที่มีอายุเกิน 15 ปีในประเทศไทย 32% (18.72 ล้านคน) ไม่ได้อยู่ในกำลังแรงงาน 6.54 ล้านคนเป็นผู้ชาย และ 12.18 ล้านคนเป็นผู้หญิง เหตุผลที่ขาดการมีส่วนร่วมในกำลังแรงงานมีตั้งแต่งานบ้าน การศึกษา และการไร้ความสามารถเนื่องจากอายุหรือความพิการ

ประเทศไทยมี หนึ่งในอัตราการว่างงานต่ำที่สุดทั่วโลกซึ่งสถิติของธนาคารโลกแสดงให้เห็นว่า อัตราดังกล่าวอยู่ที่ประมาณ 1% ทุกปี และอยู่ที่ 0.9% ในปี 2565 และขึ้นสู่จุดสูงสุดในรอบ 3 ทศวรรษในปี 2541 ที่ 3.4%

นักเรียนระดับประถมศึกษามีจำนวนทั้งสิ้น 4.67 ล้านคนในปี 2564 ในจำนวนนี้ นักเรียน 3.58 ล้านคนเรียนโรงเรียนรัฐบาล และ 1.09 ล้านคนเรียนโรงเรียนเอกชน

ในปี 2564 11.1 ล้านคน (1.3 ล้านคนในกรุงเทพฯ) จาก 58.62 ล้านคนที่มีอายุมากกว่า 15 ปี เพิ่งสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาเท่านั้น นักเรียนเหล่านี้เป็นชาย 5.82 ล้านคนและหญิง 5.29 ล้านคน ตัวเลขนี้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากรัฐบาลกำหนดให้โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นเข้าฟรีและบังคับในปี 1997 อัตราการสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาในปี 2019 อยู่ที่ 99%

โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นรองรับนักเรียนได้ 2.29 ล้านคนในปี 2564 โดยแบ่งเป็นโรงเรียนรัฐบาล 1.94 ล้านคน และโรงเรียนเอกชน 345,000 คน

จำนวนผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในปี 2564 สำหรับผู้ที่มีอายุมากกว่า 15 ปี อยู่ที่ 10.66 ล้านคน (1.28 ล้านคนในกรุงเทพฯ) จำนวนทั้งหมดนี้เป็นชาย 5.73 ล้านคน และหญิง 4.93 ล้านคน อัตราความสำเร็จในปี 2562 ตามสหประชาชาติอยู่ที่ 86%

การลงทะเบียนเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทยมีจำนวนนักเรียน 2 ล้านคนในปี 2564 โดยนักเรียนเหล่านั้น 1.59 ล้านคนเข้าเรียนในโรงเรียนของรัฐ ในขณะที่ 404,000 คนเข้าเรียนในสถาบันเอกชน

ในปี 2564 ประชากร 8.87 ล้านคน (1.25 ล้านคนในกรุงเทพฯ) ของผู้ที่มีอายุมากกว่า 15 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากข้อมูลของ UN พบว่า 47% ของผู้เข้าร่วมสำเร็จการศึกษาจากระดับนี้ในปี 2019